Αγορές Αγροτών

Οι Αγορές Αγροτών είναι αγορές στις οποίες οι παραγωγοί μπορούν να πωλούν τα προϊόντα τους στους καταναλωτές χωρίς να υπάρχει καμία διαμεσολάβηση.

Ο σκοπός των αγορών αυτών είναι να δημιουργηθούν συνθήκες προσφοράς και ζήτησης που να εξασφαλίζουν σημαντική μείωση στη ψαλίδα τιμής παραγωγού-καταναλωτή. Παράλληλα επιδιώκεται η ενίσχυση των εγχώριων προϊόντων και η αύξηση της ζήτησης με σκοπό την υποκατάσταση των εισαγόμενων προϊόντων σε τοπικό επίπεδο.

Στις αγορές αυτές μπορούν να συμμετέχουν μόνο αγρότες παραγωγοί που πληρούν συγκεκριμένες προϋποθέσεις και όχι επαγγελματίες πωλητές.

Στις αγορές αγροτών προσφέρονται μόνο γεωργικά προϊόντα και τρόφιμα καλλιεργημένα σε εγχώριες εκμεταλλεύσεις ανά περιοχή.

Στο χώρο της αγοράς τα προϊόντα είναι ταξινομημένα ανά κατηγορία σε βιολογικά, συμβατικά, φυτικής ή ζωικής παραγωγής προϊόντα βάσει εσωτερικού κανονισμού λειτουργίας.

Αν και στο εξωτερικό η λειτουργία των Τοπικών Αγροτικών Αγορών έχει αξιοσημείωτη παρουσία στην Ελλάδα οι ως τώρα σχετικές πρωτοβουλίες είχαν μόνο πιλοτικό χαρακτήρα και παραμένουν μετέωρες λόγω αδυναμιών του θεσμικού πλαισίου, μείωσης των δημόσιων επενδύσεων και αντικρουόμενων τοπικών συμφερόντων.

Αγροτική Συμβουλευτική

Στην εποχή της εντυπωσιακής επιστημονικής προόδου, ο Αγροτικός τομέας έχει την ευχέρεια να αποτανθεί σε πολλές εναλλακτικές πηγές πληροφόρησης και συμβουλευτικής.

Είναι μάλιστα επιβεβλημένο, παρόλη τη σωρεία πληροφοριών που είναι διαθέσιμες στον τύπο και το διαδίκτυο, η κάθε εκμετάλλευση, δηλαδή ο κάθε αγρότης, να έχει το δικό του προσωπικό δίκτυο πληροφόρησης και ενημέρωσης. Το δίκτυο αυτό αποτελούν οι επιστήμονες της περιοχής είτε εργάζονται στον δημόσιο, είτε στον ιδιωτικό τομέα και οι ελεύθεροι επαγγελματίες. Είναι σίγουρο, ότι γεωτεχνικοί, γεωπόνοι, κτηνίατροι, αγροτο-οικονομολόγοι, τεχνολόγοι, μηχανολόγοι και άλλες ειδικότητες αγροτικών εφαρμογών αποτελούν ένα επαρκές και ευρύ δίκτυο που μπορεί να καλύψει όποιες ανάγκες προκύψουν.

Η Συμβουλευτική δεν έχει την έννοια της μονομερούς αποδοχής πληροφοριών αλλά της διαλογικής συζήτησης με τον σύμβουλο για να βρεθεί μια αμοιβαία κατανοητή και αποδεκτή λύση. Μονομερή πληροφόρηση αποτελεί η διαφήμιση, τυχαίες αναρτήσεις στο διαδίκτυο, οι δημοσιογραφικές πληροφορίες και άλλες παρόμοιες πηγές.

Για να αξιοποιηθεί η παροχή συμβουλών ο αρχηγός της αγροτικής εκμετάλλευσης πρέπει να είναι έτοιμος να ρωτήσει και να ακούσει τον σύμβουλο.

Σήμερα υπάρχουν πολλές δυνατότητες επιμόρφωσης και κατάρτισης τυπικής και άτυπης στα πλαίσια προγραμμάτων δια βίου μάθησης. Τέτοια προγράμματα προσφέρονται στα πλαίσια ευρωπαϊκών πολιτικών αλλά και από πληθώρα ιδιωτικών φορέων και Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων με ελάχιστο ή και μηδενικό κόστος ακόμα και με επιδότηση. Ιδιαίτερα εύχρηστη περίπτωση συνιστούν προγράμματα εξ’  αποστάσεως μάθησης μέσω διαδικτύου.

Μια σπουδαία πηγή γνώσης είναι η εμπειρία των συναδέλφων αγροτών, τοπικά και διατοπικά ακόμα και διεθνώς. Η δικτύωση είναι μεγάλο όπλο του σύγχρονου αγρότη και η συμμετοχή σε σχετικά forum ανταλλαγής απόψεων είναι επιβεβλημένη.

Δεν πρέπει να υποτιμάται και η σημασία της εμπειρίας και της γνώμης των μεγαλυτέρων που μπορεί να μην είναι ενημερωμένοι για την τελευταία λέξη της τεχνολογίας, ξέρουν όμως και την τελευταία γωνιά του «αμπελοχώραφού» τους. Η γνώμη τους ακόμα και αν φαίνεται αντιδραστική ή «παλαιϊκιά» είναι πάντα χρήσιμη.

Για να αξιοποιηθούν θετικά όλες αυτές οι πηγές πληροφόρησης, γνώσης και σοφίας, ο αρχηγός της αγροτικής εκμετάλλευσης και οι συνεργάτες του που συνήθως είναι η οικογένειά του, πρέπει να αναπτύξουν θετικές συμπεριφορές και αποδοχή απόψεων που τους προτείνονται αλλά και κριτική διάθεση για όσα φθάσουν στην αντίληψή τους. Το φιλτράρισμα των προτάσεων μέσα από την συμβουλή των ειδικών, την εμπειρία, την παράδοση, τις προσωπικές γνώσεις και τις οικογενειακές ανάγκες της οικογενειακής εκμετάλλευσης είναι σοβαρό όπλο για την επιβίωση και ανάπτυξη της εκμετάλλευσης.

Αγροτουρισμός

Είναι η πιο συνηθισμένη στις αναπτυξιακές συζητήσεις μορφή πολυαπασχόλησης στον αγροτικό τομέα.
Αφορά στον συνδυασμό της αγροτικής παραγωγής με την παροχή υπηρεσιών φιλοξενίας, εστίασης, αναψυχής, εκπαίδευσης, επαφής με την φύση και την παράδοση. Βασίζεται στην ενίσχυση του αγροτικού εισοδήματος από δύο πλευρές:

  • Αύξηση της απασχόλησης ενός υποαπασχολούμενου αγροτικού νοικοκυριού ή ακόμα και μιας μικρής κοινότητας με πλεόνασμα εργασίας.
  • Αύξηση της τιμής των διατιθέμενων στους τουρίστες αγροτικών προϊόντων λόγω της απευθείας διάθεσης ή /και της πρώτης μεταποίησης που υφίστανται αυτά στην οικογενειακή εκμετάλλευση (φρούτα και λαχανικά, μυρωδικά, σπιτικές κονσέρβες, μαρμελάδες, τυροκομικά, είδη οικοτεχνίας και χειροτεχνίας κα.)

Ο αγροτουρισμός ανταποκρίνεται στις ανάγκες επιβίωσης μικρών αγροτικών εκμεταλλεύσεων, τόσο περιαστικών όσο και απόμακρων, ορεινών και νησιωτικών περιοχών.

Αμειψισπορά

Είναι η διαχείριση καλλιεργειών, που αναπτύσσονται στο ίδιο ή σε γειτονικό τεμάχιο αγρού, και πραγματοποιείται με τη διαδοχή διαφορετικών καλλιεργειών σε διαδοχικές καλλιεργητικές περιόδους. Θεωρείται από τους πιο σημαντικούς παράγοντες για τη διατήρηση της γονιμότητας του εδάφους.

Με την αμειψισπορά επιτυγχάνεται η βελτίωση της γονιμότητας και της δομής του εδάφους ενώ μειώνονται τα προβλήματα που δημιουργούνται από τα ζιζάνια, τις ασθένειες και τους εχθρούς που πλήττουν τις καλλιέργειες.

Στη χώρα μας συνηθίζεται το δίχρονο σύστημα αμειψισποράς όπου τον πρώτο χρόνο εφαρμόζεται αγρανάπαυση και τον δεύτερο χρόνο καλλιεργείται σιτάρι (για τα ξερά και φτωχά εδάφη) ή τον  πρώτο χρόνο αραβόσιτο και τον δεύτερο σιτάρι (για τα γόνιμα και δροσερά εδάφη).

Τα φυτά που καλλιεργούνται με το σύστημα της αμειψισποράς, διαχωρίζονται σε τρεις ομάδες (φύλλωμα, καρποί, κόνδυλος ή ρίζα), ανάλογα με το μέρος του φυτού που θέλουμε να πάρουμε για κατανάλωση, κρατώντας ένα κομμάτι ακαλλιέργητο εφαρμόζοντας αγρανάπαυση.

Σημειώνεται ότι το φυτό που ακολουθεί δεν πρέπει να ανήκει στην ίδια οικογένεια και δεν πρέπει να έχει τις ίδιες απαιτήσεις σε θρεπτικά συστατικά ή κοινούς εχθρούς και ασθένειες  σε σχέση με το είδος της προηγούμενης καλλιέργειας.

Άμεσες Ενισχύσεις

Είναι οι ενισχύσεις που δίνονται στους γεωργούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης για να στηριχθεί το εισόδημά τους και να αποζημιωθούν για τα δημόσια αγαθά που προσφέρουν στο κοινωνικό σύνολο.

Προέρχονται από τον πρώτο πυλώνα της ΚΑΠ και είναι εξ’ ολοκλήρου χρήματα του Ευρωπαϊκού προϋπολογισμού. Καταβάλλονται σε όλους τους δικαιούχους που υποβάλλουν δήλωση ΟΣΔΕ εφόσον κριθούν ενεργοί γεωργοί και τηρούν την ελάχιστη γεωργική δραστηριότητα.

Στις άμεσες ενισχύσεις περιλαμβάνονται η βασική ενίσχυση, η ενίσχυση για το πρασίνισμα, η ενίσχυση των μικρών γεωργών, η ενίσχυση των νέων γεωργών  (πριμ 25%)  και οι συνδεδεμένες ανά προϊόν ενισχύσεις

Αμπελουργικό Μητρώο

Πληροφοριακό σύστημα στο οποίο περιλαμβάνονται όλες οι πληροφορίες για τις αμπελουργικές εκμεταλλεύσεις (αμπελοτεμαχίων & καλλιεργητών) της χώρας.

Η κατάρτιση του πραγματοποιήθηκε την περίοδο 2003-2005 και από τότε επικαιροποιείται διαρκώς με τις μεταβολές που δηλώνουν οι κάτοχοι/χρήστες των αμπελοκομικών εκμεταλλεύσεων.

Η «δομική» μονάδα του είναι το αμπελοτεμάχιο. Το αμπελοτεμάχιο εντοπίζεται, αποτυπώνεται και κωδικοποιείται στην χαρτογραφική βάση του συστήματος και συνδέεται με την  πληροφορία για τον καλλιεργητή και την πληροφορία για το αμπελοτεμάχιο (έκταση αμπελοτεμαχίου, έκταση ποικιλίας, γεωπονικά στοιχεία (ποικιλία, ΠΟΠ, ΠΓΕ, δικαιώματα, έτος φύτευσης, κλπ).

Η καταχώρηση των πληροφοριών στο Αμπελουργικό Μητρώο (αρχικών και μεταβολών) γίνεται από τις ΔΑΟΚ κατόπιν υπεύθυνης δήλωσης αμπελοκαλλιέργειας που υποβάλλει ο καλλιεργητής και των σχετικών διοικητικών ελέγχων (τίτλων, δικαιωμάτων φύτευσης κλπ).

Στον καλλιεργητή παρέχεται από το Αμπελουργικό Μητρώο η «καρτέλα αμπελοκαλλιέργειας» στην οποία περιλαμβάνονται τα στοιχεία του, τα συγκεντρωτικά στοιχεία της αμπελουργικής εκμετάλλευσης και τα αναλυτικά στοιχεία κάθε αμπελοτεμαχίου  (αλφαριθμητικά και χαρτογραφικά).

Η καρτέλα αμπελοκαλλιέργειας είναι αναγκαία προϋπόθεση για συμμετοχή των παραγωγών σε προγράμματα και δράσεις του αμπελοοινικού τομέα (π.χ. πρόγραμμα αναδιάρθρωσης αμπελώνων, δήλωση συγκομιδής οινοποιήσιμων ποικιλιών κλπ).

Βασική Ενίσχυση

Αποτελεί το βασικό τμήμα των άμεσων ενισχύσεων και δίνεται στους γεωργούς με βάση τα δικαιώματα που κατέχουν και την έκταση την οποία αξιοποιούν (καλλιεργούν). Το ύψος της ενίσχυσης εξαρτάται από την αξία των κατεχόμενων δικαιωμάτων και τις διαθέσιμες εκτάσεις. Εφόσον ο γεωργός δηλώνει τόσες εκτάσεις όσα και τα δικαιώματα του, τότε πληρώνεται το σύνολο της αξίας των δικαιωμάτων.

Βιολογική Γεωργία

Η Βιολογική Γεωργία είναι ένα σύστημα παραγωγής το οποίο βασίζεται σε οικολογικές πρακτικές, αρχές και μεθόδους μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται η αμειψισπορά των καλλιεργειών, η ανακύκλωση των φυτικών υπολειμμάτων και της ζωικής κοπριάς, η χλωρή λίπανση, η λογική χρήση των γεωργικών μηχανημάτων και οι βιολογικοί τρόποι αντιμετώπισης εχθρών και ασθενειών, με στόχο την επαναφορά της οικολογικής ισορροπίας στις καλλιέργειες και τη διατήρηση της γεωργικής ποικιλομορφίας.

Σκοπός του συγκεκριμένου συστήματος παραγωγής είναι η παραγωγή προϊόντων υψηλής διατροφικής αξίας, ασφαλή για τον καταναλωτή χωρίς υπολείμματα φυτοφαρμάκων, χημικών λιπασμάτων ή αντιβιοτικών και με απόλυτο σεβασμό στην προστασία και βελτίωση του γεωργικού και φυσικού περιβάλλοντος καθώς και της βιοποικιλότητας.

Η στροφή προς το βιολογικό μοντέλο παραγωγής αποτελεί συνήθως συνειδητή επιλογή των παραγωγών η οποία ενισχύεται οικονομικά προκειμένου να αντισταθμιστεί η απώλεια εισοδήματος που δημιουργείται από τις μικρότερες αποδόσεις που επιτυγχάνονται σε σύγκριση με τη συμβατική γεωργία και ενθαρρύνεται μέσω ενός συστήματος ελέγχου πιστοποιήσεων και σήμανσης των βιολογικών προϊόντων το οποίο υποστηρίζεται από ανεξάρτητους εγκεκριμένους φορείς πιστοποίησης.

Γεωργικές Προειδοποιήσεις

Πρόκειται για άμεση, επείγουσα και σύντομη προειδοποίηση που απευθύνεται στους παραγωγούς.

Τα τεχνικά δελτία εκδίδονται από τα Περιφερειακά Κέντρα Προστασίας Φυτών και Ποιοτικού Ελέγχου και αφορούν συγκεκριμένες καλλιέργειες κατά περιοχή. Στοχεύουν στην ενημέρωση των παραγωγών για ασθένειες ή/και εχθρούς των καλλιεργειών κατά τη χρονική περίοδο έκδοσής τους, περιλαμβάνοντας οδηγίες για την καταπολέμηση τους με εγκεκριμένα σκευάσματα ή για προληπτικές επεμβάσεις και καλλιεργητικά μέτρα που πρέπει να αναληφθούν άμεσα καθώς και πληροφορίες για την αναγνώριση των προσβολών.

Εθνικό Απόθεμα

Ο εθνικός «κουμπαράς» μέσω του οποίου θα ενισχύονται οι νεοεισερχόμενοι στη γεωργία. Από το εθνικό απόθεμα παράγονται δικαιώματα ενίσχυσης σταθερής αξίας (ίσης με τη μέση περιφερειακή αξία) για όλη την περίοδο.

Ελάχιστη Γεωργική Δραστηριότητα

Πρόκειται για τη μια από τις δύο προϋποθέσεις που πρέπει να τηρούν οι γεωργοί προκειμένου να λάβουν τις άμεσες ενισχύσεις του 1ου Πυλώνα της ΚΑΠ.  Η τήρηση της προϋπόθεσης ελέγχεται από τον ΟΠΕΚΕΠΕ και έχει ως αποτέλεσμα τον χαρακτηρισμό της έκτασης που αναφέρεται στη δήλωση ΟΣΔΕ ως επιλέξιμη ή μη.

Η ελάχιστη γεωργική δραστηριότητα που πρέπει να τηρεί κάθε γεωργός στην Ελλάδα για να είναι επιλέξιμες οι εκτάσεις του ορίζεται ως εξής:

  • Για τις αρόσιμες εκτάσεις σε παραγωγή πρέπει να υπάρχει καλλιέργεια, ή συγκομιδή ή υπολείμματα καλλιέργειας, ενώ για τις εκτάσεις εκτός παραγωγής πρέπει να γίνεται ένα όργωμα ανά έτος
  • Για τους βοσκότοπους σε παραγωγή απαιτείται η διατήρηση ζωϊκού κεφαλαίου 0,7 ΜΜΖ/εκτάριο, ενώ για τους βοσκότοπους σε καλή γεωργική κατάσταση η κοπή και απομάκρυνση της βλάστησης ώστε η ποώδης βλάστηση να μην υπερβαίνει το ύψος των εβδομήντα εκατοστών.
  • Για τους δενδρώνες σε παραγωγή πρέπει να υπάρχει συγκομιδή ή να γίνεται κλάδεμα καρποφορίας, ή καθαρισμός του υποορόφου του δενδρώνα σε ετήσια βάση, ενώ για τους δενδρώνες σε καλή γεωργική κατάσταση πρέπει να γίνεται καθαρισμός του υποορόφου του δενδρώνα ή η εφαρμογή κλαδέματος κλαδοκάθαρου ανά 2 έτη
Εναλλακτικές Καλλιέργειες

Πρόκειται για καλλιέργειες οι οποίες προωθούνται κατά καιρούς για εισαγωγή στο καλλιεργητικό σύστημα μιας ή περισσότερων περιοχών ως εναλλακτική ή συμπληρωματική πηγή βελτίωσης του εισοδήματος των παραγωγών.

Οι προωθούμενες ως εναλλακτικές καλλιέργειες είναι είτε καλλιέργειες που για διάφορους λόγους έχουν αναπτυχθεί σε διάφορες τρίτες χώρες είτε καλλιέργειες που υπήρχαν κατά το παρελθόν στο καλλιεργητικό μίγμα κάποιων περιοχών στην Ελλάδα αλλά διαχρονικά ατόνησε η παρουσία τους καθώς υποκαταστάθηκαν από άλλες πιο προσοδοφόρες

Σπουδαίο ρόλο για την καλλιέργεια εναλλακτικών φυτών στη χώρα μας παίζουν οι εδαφοκλιματικές συνθήκες οι οποίες ευνοούν την ανάπτυξή τους. Ωστόσο η βασική αδυναμία τους έγκειται στην έλλειψη επαρκούς τεχνογνωσίας για τη διαχείριση των παραγόμενων προϊόντων από την καλλιέργεια στον αγρό έως και τη διάθεση στον καταναλωτή.

Συνήθη προβλήματα που απαντώνται κατά τις εναλλακτικές καλλιέργειες, είναι η προσαρμογή των φυτών στις κλιματικές συνθήκες μιας περιοχής, τα μη κατάλληλα εδάφη για συγκεκριμένες καλλιέργειες, οι εχθροί  και ασθένειες που προσβάλουν την καλλιέργεια κλπ.

Ενδεικτικές εναλλακτικές καλλιέργειες: Ροδιά, Δαμασκηνιά, Βατόμουρα, Στέβια, Μανιτάρια κ.ά.

Ενεργός Αγρότης

Ο ορισμός του ενεργού αγρότη είναι μια νέα προσθήκη στο Ευρωπαϊκό νομικό πλαίσιο και αφορά αποκλειστικά τις ενισχύσεις. Δεν θα πρέπει να συγχέεται με τον Ελληνικό ορισμό του επαγγελματία αγρότη.

Ως ενεργός αγρότης ορίζεται οποιοσδήποτε ασκεί γεωργική δραστηριότητα και

  • έλαβε κατά το προηγούμενο έτος άμεσες ενισχύσεις έως και 5.000 ευρώ ή
  • έλαβε κατά το προηγούμενο έτος άμεσες ενισχύσεις άνω των 5.000 και το ποσό των άμεσων ενισχύσεων που έλαβε είναι τουλάχιστον το 5% των συνολικών εσόδων, που αποκτήθηκαν από μη γεωργικές δραστηριότητες.

Δεν θεωρούνται ενεργοί αγρότες όσοι δηλώνουν γεωργικές εκτάσεις αποτελούμενες σε ποσοστό άνω του 50% από εκτάσεις διατηρούμενες εκ φύσεως σε κατάσταση κατάλληλη για βόσκηση ή καλλιέργεια, χωρίς να ασκούν την ελάχιστη γεωργική δραστηριότητα επ’ αυτής.

ΔΕΝ δικαιούνται άμεσες ενισχύσεις όσοι δεν χαρακτηρίζονται ως ενεργοί αγρότες.

Εξισωτική Αποζημίωση

Οικονομική ενίσχυση που δίδεται από το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Αγροτικής Ανάπτυξης σε γεωργούς των μειονεκτικών, ορεινών περιοχών καθώς και σε μετακινούμενους κτηνοτρόφους, ως αντιστάθμισμα στην αρνητική επίδραση που δημιουργούν στο εισόδημά τους τα φυσικά μειονεκτήματα των περιοχών που δραστηριοποιούνται (π.χ. άγονα εδάφη, εδάφη με κλίσεις, κλπ).

Με τη χορήγηση της εξισωτικής αποζημίωσης επιδιώκεται η ενθάρρυνση των παραγωγών να συνεχίσουν τη γεωργική τους δραστηριότητα και έμμεσα η παραμονή τους στις περιοχές αυτές, η διατήρηση του αγροτικού τοπίου και  η συνέχιση της αξιοποίησης των τοπικών φυσικών πόρων

 

Επαγγελματίας Αγρότης

Ο όρος είναι σχετικά νέος και χαρακτηρίζει κάθε φυσικό πρόσωπο που πληροί όλες τις ακόλουθες προϋποθέσεις:

  • Είναι κάτοχος αγροτικής εκμετάλλευσης.
  • Ασχολείται επαγγελματικά με αγροτική δραστηριότητα στην εκμετάλλευσή του τουλάχιστον κατά 30% του συνολικού ετήσιου χρόνου εργασίας του
  • Λαμβάνει από την απασχόλησή του σε αγροτική δραστηριότητα το 50% τουλάχιστον του συνολικού ετήσιου εισοδήματός του και είναι ασφαλισμένος ο ίδιος και η αγροτική του εκμετάλλευση, όπου απαιτείται, σύμφωνα με την κείμενη νομοθεσία.
  • Τηρεί λογιστικά βιβλία, σύμφωνα με την κείμενη νομοθεσία

Ο χαρακτηρισμός αυτός ισχύει σε εθνικό επίπεδο και δεν πρέπει να συγχέεται με τον ορισμό του ενεργού αγρότη που ισχύει σε ευρωπαϊκό επίπεδο

Εργόσημο

Το εργόσημο είναι η αποκλειστική μορφή νόμιμης πληρωμής των εργατών γης.
Πρόκειται για ένα είδος επιταγής που επιτρέπει ταυτόχρονα την πληρωμή της αμοιβής και των ασφαλιστικών εισφορών όσων εργάζονται περιστασιακά. Με τη χρήση του αποδεικνύεται τόσο η πληρωμή της αμοιβής όσο και των ασφαλιστικών εισφορών καθώς η γίνεται μόνο μέσω Τράπεζας ή του Ταχυδρομείου
Εκδίδεται αποκλειστικά με ευθύνη του εργοδότη ή εξουσιοδοτημένου εκπροσώπου του.. Εξαργυρώνεται μόνο από τον δικαιούχο και δεν εκχωρείται.
Δικαιούχοι μπορεί να είναι Έλληνες αλλά και αλλοδαποί που ζουν και εργάζονται νόμιμα στη χώρα.
Το εργόσημο μπορεί να αξιοποιηθεί από γεωργικές και κτηνοτροφικές εκμεταλλεύσεις ατομικής μορφής ή προσωπικής εταιρείας (δηλαδή μόνο ΟΕ-ΕΕ). Δεν χρησιμοποιείται για τους εργαζόμενους επιχειρήσεων αν αυτές είναι κεφαλαιουχικές (ΕΠΕ, ΑΕ κλπ) ακόμα και αν ασφαλίζουν εργαζόμενους στον ΟΓΑ. Εξαιρούνται επίσης οι αλιεργάτες της παράκτιας και μέσης και οι εργάτες της ενσταυλισμένης κτηνοτροφίας .
Το εργόσημο πρέπει να εξαργυρωθεί εντός τριμήνου από την έκδοσή του.
Πρακτικά, το εργόσημο πρέπει να είναι αξίας άνω των 5,00 €.
Από την αξία του ποσοστό 10% αποτελεί την ασφαλιστική εισφορά, δηλαδή σε εργόσημο αξίας 100,00 € ο εργαζόμενος θα λάβει 90,00 € και ο ΟΓΑ 10,00 €.

Κοινή Έκθλιψη Ελαιοκάρπου

Η κοινή έκθλιψη ή κοινή άλεση είναι μια μέθοδος που βασίζεται στην ταυτόχρονη άλεση του ελαιοκάρπου πολλών παραγωγών ως μία παρτίδα.

Η μέθοδος συμβάλλει:

  • στη βελτίωση της ποιότητας του παραγόμενου ελαιολάδου αφού μειώνεται ο χρόνος αναμονής από τη συγκομιδή του ελαιοκάρπου έως την άλεσή του.
  • στην πιο αποδοτική λειτουργία του ελαιοτριβείου αφού περιορίζονται οι νεκροί χρόνοι και αυξάνεται η μέση πληρότητα των μαλακτήρων

Για την εφαρμογή της μεθόδου αυτής απαιτούνται προσαρμογές αφενός στον εξοπλισμό του ελαιοτριβείου αφετέρου στη διαδικασία παραγωγής προκειμένου να εξασφαλίζεται συνεχής λειτουργία των μηχανημάτων.

Η μέθοδος είναι ευρέως διαδεδομένη στην Ισπανία ενώ στην Ελλάδα υπάρχουν αρκετά επιτυχημένα παραδείγματα χρήσης της κυρίως σε περιοχές όπως η Κρήτη και η Πελοπόννησος.

Κοινωνική Συνεταιριστική Επιχείρηση

Η Κοινωνική Συνεταιριστική Επιχείρηση (Κοιν.Σ.Επ.) είναι εργαλείο κοινωνικής επιχειρηματικότητας, ιδιαίτερα κατάλληλο για την αγροτική οικονομία και για την οικονομία της Υπαίθρου γενικότερα.

Πρόκειται για μια επιχείρηση η οποία ανήκει στα μέλη της και διοικείται από αυτά ισότιμα. Σκοπός της λειτουργίας της είναι το συλλογικό όφελος και τα κέρδη της προκύπτουν από δράσεις που εξυπηρετούν το κοινωνικό συμφέρον. Οι Κοιν.Σ.Επ.  διακρίνονται σε 3 κατηγορίες:

  1. Κοιν.Σ.Επ. ένταξης
  2. Κοιν.Σ.Επ. κοινωνικής φροντίδας
  3. Κοιν.Σ.Επ. συλλογικού και παραγωγικού σκοπού, που αφορούν στην παραγωγή και αξιοποίηση τοπικών προϊόντων, διατήρηση παραδοσιακών επαγγελμάτων, ενδυνάμωση τοπικής ή περιφερειακής ανάπτυξης.

Κάθε μέλος της Κοιν.Σ.Επ.  διαθέτει μία ψήφο, ενώ δεν έχει καμία συμμετοχή στα κέρδη, εκτός εάν είναι εργαζόμενο σε αυτή. Από τα κέρδη της Κοιν.Σ.Επ. ετησίως διατίθενται 5% για σχηματισμό αποθεματικού, το 35% στους εργαζόμενους ως κίνητρο παραγωγικότητας και το υπόλοιπο ποσοστό διατίθεται για τις δραστηριότητες της επιχείρησης και δημιουργία νέων θέσεων εργασίας.

Το ποσοστό των κερδών της Κοιν.Σ.Επ. που διατίθεται για το σχηματισμό αποθεματικού και για τις δραστηριότητες, δεν υπόκειται σε φορολογία εισοδήματος. Οι Κοιν.Σ.Επ. εντάσσονται σε προγράμματα στήριξης της επιχειρηματικότητας και σε προγράμματα του ΟΑΕΔ για τη στήριξη της εργασίας και έχουν τη δυνατότητα να συνάπτουν προγραμματικές συμβάσεις με το Δημόσιο Τομέα.

Κτηνίατρος Εκτροφής

Ο όρος «κτηνίατρος εκτροφής» έχει διττή ερμηνεία.
Η τεχνική του ερμηνεία αφορά στον επαγγελματία κτηνίατρο που υποστηρίζει με εξειδικευμένες επιστημονικές γνώσεις, συμβουλές και υπηρεσίες τις εκμεταλλεύσεις με τα παραγωγικά ζώα.
Η διοικητική του ερμηνεία απορρέει από τη νομοθεσία και αφορά στον κτηνίατρο που, εφόσον πληροί ορισμένες προϋποθέσεις για να εγγραφεί στο σχετικό Μητρώο που τηρεί το ΥπΑΑΤ, επιλέγεται από την κτηνοτροφική εκμετάλλευση και συμβάλλεται με αυτή για την εφαρμογή του προγράμματος ελέγχου και εκρίζωσης της Βρουκέλλωσης των αιγοπροβάτων και βοοειδών.

 

Μικροί Γεωργοί (μικροκαλλιεργητές)

Ειδικό καθεστώς των άμεσων ενισχύσεων στο οποίο είχαν τη δυνατότητα να ενταχθούν οι γεωργοί που το 2015 είχαν δικαιώματα και λάμβαναν ενίσχυση έως 1250 €/έτος.
Όσοι χαρακτηρίστηκαν ως μικροί γεωργοί ωφελούνται από την απαλλαγή της τήρησης των υποχρεώσεων για το πρασίνισμα και από τους ελέγχους πολλαπλής συμμόρφωσης. Υποχρεούνται ωστόσο στη διατήρηση των γεωργικών εκτάσεων και του χαρακτήρα τους.
Οι γεωργοί μπορούν να αποφασίσουν ανά πάσα στιγμή να αποσυρθούν από το ειδικό καθεστώς του μικρού γεωργού χωρίς όμως να επιτρέπεται η επανένταξη τους σε αυτό

Νέοι Γεωργοί

Ειδικό καθεστώς των άμεσων ενισχύσεων που επιτρέπει σε όσους γεωργούς έχουν ηλικία μέχρι 40 ετών όταν ξεκινάνε την αγροτική τους εκμετάλλευση να δικαιούνται 25% προσαύξηση δικαιωμάτων για τα 5 πρώτα χρόνια λειτουργίας της εκμετάλλευσης

Οικοτεχνία

Οικοτεχνία είναι η μεταποίηση σε μικρή κλίμακα αγροτικών προϊόντων από τον παραγωγό και την οικογένειά του, αποκλειστικά ιδίας παραγωγής, στο χώρο της αγροτικής εκμετάλλευσης ή της οικίας του. Τα μεταποιημένα προϊόντα, που παράγονται, προορίζονται για άμεση διάθεση σε τοπικές διοργανώσεις ή σε επιχειρήσεις λιανικού εμπορίου.

Δικαίωμα οικοτεχνικής παρασκευής έχουν μόνο οι επαγγελματίες αγρότες που είναι εγγεγραμμένοι στο Μητρώο Αγροτών και Αγροτικών Εκμεταλλεύσεων. Μπορούν να χρησιμοποιούν ως πρώτη ύλη γεωργικά προϊόντα με ανώτατο όριο το σύνολο της παραγωγής τους. Όσοι είναι μέλη συνεταιρισμών, μπορούν να χρησιμοποιήσουν στην οικοτεχνική τους δραστηριότητα το μέρος της παραγωγής τους που δεν διατίθεται στον συνεταιρισμό.

Ο επαγγελματίας αγρότης που διαθέτει μονάδα τροφίμων οικοτεχνικής παρασκευής είναι υπεύθυνος για την τήρηση των κανονισμών ασφάλειας και υγιεινής των τροφίμων

Ολοκληρωμένη Διαχείριση

Πρόκειται για ένα μοντέλο διαχείρισης των καλλιεργειών ή των εκτροφών στο οποίο ενσωματώνονται αρχές προστασίας του περιβάλλοντος και παραγωγής προϊόντων ποιότητας. Ξεκίνησε να εφαρμόζεται συστηματικά στην Ελλάδα λίγο πριν το 2005.

Οι εκμεταλλεύσεις που αποφασίζουν να υιοθετήσουν το μοντέλο της ολοκληρωμένης διαχείρισης προσαρμόζουν τις δραστηριότητές και τις λειτουργίες τους σε ένα σύνολο απαιτήσεων μέσω των οποίων επιδιώκεται η βελτίωση της οργάνωσης τους, των περιβαλλοντικών τους επιδόσεων, των χαρακτηριστικών των προϊόντων τους και του κόστους παραγωγής. Στο πλαίσιο αυτό τα στάδια που συνήθως ακολουθούνται είναι:

  • Ο σχεδιασμός και η ανάπτυξη του Συστήματος Ολοκληρωμένης Διαχείρισης κατά το οποίο καθορίζονται οι στόχοι της εκμετάλλευσης και προσδιορίζονται οι μέθοδοι που θα εφαρμοστούν.
  • Η εφαρμογή του Συστήματος. Στο στάδιο αυτό εφαρμόζονται και βελτιώνονται οι μέθοδοι και οι πρακτικές που έχει αποφασιστεί να εφαρμοστούν. Οι μέθοδοι και οι πρακτικές αυτές αφορούν αφενός σε τεχνικά θέματα (π.χ. φυτοπροστασία, λίπανση, επιλογή πολλαπλασιαστικού υλικού, κλπ) αφετέρου σε θέματα οργάνωσης της εκμετάλλευσης (διαχείριση πληροφοριών, εκπαίδευση, κ.ά).
  • Η πιστοποίηση του Συστήματος κατά την οποία ανεξάρτητος Φορέας Πιστοποίησης ελέγχει τη συμμόρφωση της εκμετάλλευσης ως προς συγκεκριμένες απαιτήσεις και χορηγεί το σχετικό πιστοποιητικό.

Η πλέον διαδεδομένη πιστοποίηση για την ολοκληρωμένη διαχείριση στην  Ελλάδα είναι σύμφωνα με τα πρότυπα Agro 2.1/2.2 τα οποία είναι εθνικά πρότυπα που έχουν εκπονηθεί από τον AGROCERT.  Σημαντική ωστόσο είναι και η πιστοποίηση σύμφωνα με το πρωτόκολλο GLOBALGAP ιδιαίτερα στις περιπτώσεις που οι εκμεταλλεύσεις στοχεύουν στην εξαγωγή της παραγωγής τους.

Ομάδες/Οργανώσεις Παραγωγών

Πρόκειται για παραπλήσιες μεταξύ τους δομές που συγκροτούνται για την ανάπτυξη μιας κοινής επιχειρηματικής προσπάθειας στον αγροτικό χώρο.

Η έννοια της “Ομάδας” είναι κρίσιμη για μια σειρά πολιτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης αλλά και στην σύγχρονη επιστήμη της διοίκησης οργανισμών και επιχειρήσεων.

Για την Διοίκηση Οργανισμών και Επιχειρήσεων (επιστήμη του management) η Ομάδα/Οργάνωση εξασφαλίζει συνέργειες και αποκομίζει οφέλη περισσότερα από όσα τα μέλη μόνα τους θα μπορούσαν να επιτύχουν (με την ρητή προϋπόθεση ότι λειτουργούν αποτελεσματικά).

Για τις Ευρωπαϊκές Πολιτικές η Ομάδα ή η Οργάνωση Παραγωγών είναι το κύτταρο διαχείρισης διάφορων προγραμμάτων ανάπτυξης που για να επιτύχουν πρέπει να υλοποιηθούν σε μεγάλες εκτάσεις και πλήθος αγροτικών μονάδων μια και ο μέσος όρος αγροτικών εκμεταλλεύσεων στην Ευρώπη είναι μικρότερος άλλων μεγάλων αγροτικών χωρών.

Για την επίτευξη του εκάστοτε σκοπού τους οι πολιτικές αυτές και τα προγράμματα ορίζουν διαφορετικά πλήθη μελών της ομάδας ή επιτρέπουν σε κάθε χώρα να εξειδικεύσει το μέγιστο και ελάχιστο όριο της ομάδας. Τα όρια αυτά συνήθως αναφέρονται σε αριθμό εκμεταλλεύσεων, καλλιεργούμενη έκταση, όγκο ή αξία παραγωγής.

Οι ομάδες/οργανώσεις παραγωγών στην Ελλάδα ταυτίζονται ή λειτουργούν στο πλαίσιο επίσημων συνεταιριστικών οργανώσεων ή άλλων εταιρικών σχημάτων χωρίς να έχουν διακριτή νομική μορφή και αυτόνομη δικαιοπρακτική ικανότητα. Η κατάσταση αυτή ωστόσο προβλέπεται να διαφοροποιηθεί επιτρέποντας στις ομάδες/οργανώσεις να αποκτήσουν μεγαλύτερη ευελιξία και να βελτιώσουν την αποτελεσματικότητα και την αποδοτικότητα των ενεργειών τους.

Πολυαπασχόληση & Ετεροαπασχόληση

Οι όροι αναφέρονται σε δύο ξεχωριστά φαινόμενα που απαντώνται στον Αγροτικό τομέα και μπορεί να συνυπάρχουν ή και να αλληλοεπικαλύπτονται.

Η πολυαπασχόληση αναφέρεται στην πολλαπλή επαγγελματική απασχόληση των μελών της αγροτικής εκμετάλλευσης. Τα μέλη του αγροτικού νοικοκυριού ή κάποια από αυτά έχουν και άλλες επαγγελματικές ασχολίες πέραν της αγροτικής (εξωαγροτικές) για να συμπληρώνουν το εισόδημά τους. Τέτοιες απασχολήσεις έχουν σχέση με εποχιακές εργασίες στον ιδιωτικό ή δημόσιο τομέα, την μερική απασχόληση σε άλλους κλάδους της οικονομίας (εποχιακή μεταποίηση, τουρισμός, κατασκευές).Η πολυαπασχόληση με αυτή την έννοια, ενισχύει την συντήρηση των αγροτικών νοικοκυριών στις εστίες τους αλλά και εξασφαλίζει εργατικό δυναμικό σε εποχιακές δραστηριότητες που τονώνουν με τη σειρά τους την τοπική και περιφερειακή ανάπτυξη.

Η ετεροαπασχόληση αναφέρεται στην πλήρη απουσία των ιδιοκτητών της αγροτικής εκμετάλλευσης από τις καθημερινές εργασίες και η επιδίωξη αποκόμισης κάποιας «έγγειας» προσόδου, δηλαδή είσπραξης ενός δικαιώματος λόγω της ιδιοκτησίας. Λόγω των εγγενών χαρακτηριστικών της ελληνικής αγροτικής εκμετάλλευσης (μικρό μέγεθος, διασπορά αγροτεμαχίων κ.ά.) η οριακά βιώσιμη αυτή εκμετάλλευση δυσκολεύεται να εξασφαλίσει τόσο την αναπαραγωγή της όσο και τα εισοδήματα της μισθωτής εργασίας ή επιχειρηματικά κέρδη για τον όποιο εκμεταλλευτή, πόσο μάλλον για τον ιδιοκτήτη. Όπως είναι αναμενόμενο, η κατάσταση έχει αρνητικές επιπτώσεις στην απόδοση των εκμεταλλεύσεων και στην εξάντληση των δυνατοτήτων απόδοσης. Οι καλλιεργητές (έμμισθοι ή ενοικιαστές) αδιαφορούν για την μακροχρόνια βιωσιμότητα και την αειφορία και εκμεταλλεύονται ληστρικά έδαφος, έγγειες βελτιώσεις, φυτείες κ.ά. υποδομές.

Πολλαπλή Συμμόρφωση

Κάθε δικαιούχος που λαμβάνει άμεσες ενισχύσεις καθώς και εκτατικές πριμοδοτήσεις αγροτικής ανάπτυξης οφείλει να τηρεί τους κανόνες της Πολλαπλής Συμμόρφωσης. Οι κανόνες αυτοί, που ισχύουν σε όλη την Ε.Ε, έχουν στόχο να διασφαλίσουν:

  • Την περιβαλλοντική συμμόρφωση και την αειφορία  της γεωργικής παραγωγής,
  • Την υγεία και ασφάλεια των καταναλωτών,
  • Την υγεία και ασφάλεια των γεωργών και των αγροτικών ζώων,
  • Την ασφάλεια των παραγόμενων προιόντων,
  • Τη διατήρηση του αγροτικού τοπίου

Εφόσον ο δικαιούχος δεν τηρεί τους κανόνες -υποχρεώσεις που προβλέπονται βάσει της κοινοτικής και εθνικής νομοθεσίας του επιβάλλεται κύρωση εκτός και αν αυτός έχει χαρακτηριστεί ως μικροκαλλιεργητής.

Πράσινη Ενίσχυση

Αποτελεί το τμήμα των άμεσων ενισχύσεων που αφορά τη διατήρηση της αειφορίας της γεωργίας και την καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής. Στο πρασίνισμα έχει ανατεθεί το 30% των άμεσων ενισχύσεων.

Η τήρηση των υποχρεώσεων του πρασινίσματος είναι υποχρεωτική για τους αγρότες και η λήψη της ενίσχυσης συνδέεται υποχρεωτικά με τη βασική ενίσχυση. Το πρασίνισμα περιλαμβάνει τρεις υποχρεώσεις:
1. Διαφοροποίηση Καλλιεργειών
2. Περιοχή οικολογικής Εστίασης
3. Διατήρηση μονίμων βοσκοτόπων

Πρόγραμμα Συλλογικής Καταπολέμησης Δάκου

Το έντομο Δάκος είναι ο σημαντικότερος εχθρός της ελιάς για την χώρα μας, προσβάλλοντας μόνο τον καρπό του δέντρου. Η χημική καταπολέμηση του εντόμου περιλαμβάνει προληπτικά μέτρα με την εφαρμογή δολωματικών ψεκασμών.

Σύμφωνα με το Πρόγραμμα Συλλογικής Καταπολέμησης του Δάκου που διεξάγεται από το ΥΠΑΑΤ, εφαρμόζονται δολωματικοί ψεκασμοί από εδάφους, κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού με σκοπό την προσέλκυση και θανάτωση των ακμαίων του εντόμου. Εκτός της προληπτικής μεθόδου εφαρμόζεται και η θεραπευτική μέθοδος με ψεκασμούς κάλυψης από τους παραγωγούς εφόσον παρατηρηθεί μεγάλη δακοπροσβολή στον καρπό, με σκοπό τη θανάτωση των προνυμφών μέσα στον καρπό και έπειτα των ενήλικων εντόμων.

Απαραίτητη προϋπόθεση για την εφαρμογή του προγράμματος συλλογικής καταπολέμησηςτου δάκου της ελιάς σε μια περιοχή, είναι να εκφραστεί σχετική επιθυμία από τους παραγωγούς που κατέχουν πάνω από το 50% των ελαιοδέντρων της περιοχής. Η επιθυμία αυτή κατά κανόνα «εκφράζεται» με απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου της περιοχής.

Το πρόγραμμα συλλογικής καταπολέμησης του Δάκου διενεργείται μόνο όταν η καρποφορία ξεπεράσει το 25% και το 20% της πλήρους παραγωγής, για τις ελαιοποιήσιμες και επιτραπέζιες ποικιλίες αντίστοιχα.

Ο τρόπος εφαρμογής της Συλλογικής Καταπολέμησης καθορίζεται σε επίπεδο Περιφερειακής Ενότητας από τη ΔΑΟΚ της η οποία λαμβάνει υπόψη στοιχεία που σχετίζονται με τις θέσεις των ελαιώνων, το ανάγλυφο, τις αποστάσεις από κατοικημένες περιοχές καθώς και το μελισσοκομικό ενδιαφέρον της περιοχής, την απουσία παρεμβολής βιολογικών ελαιώνων, καθώς και την ύπαρξη δεξαμενών νερού ή τρεχούμενα ύδατα.

Στις περιοχές όπου εφαρμόζεται το πρόγραμμα Συλλογικής Καταπολέμησης του Δάκου, επιβάλλεται εισφορά 2% επί της αξίας του παραγόμενου ελαιολάδου ή των επιτραπέζιων ελιών που πωλούνται χονδρικά. Οι ελαιοκαλλιεργητές που ακολουθούν το μοντέλο της Βιολογικής Γεωργίας δεν καταβάλουν εισφορά δακοκτονίας.

 

Συνεταιρισμοί – Συνεργατισμός

Συνεταιρισμός, σύμφωνα με την Διεθνή Συνεταιριστική Συμμαχία (International Cooperative Alliance – I.C.A.) η οποία ιδρύθηκε το 1895, είναι μια: «αυτόνομη ένωση προσώπων που συγκροτείται εθελοντικά για την αντιμετώπιση των κοινών οικονομικών, κοινωνικών και πολιτιστικών αναγκών και επιδιώξεων τους, διαμέσου μιας συνιδιόκτητης και δημοκρατικά διοικούμενης επιχείρησης». Ο ορισμός αυτός δόθηκε στο παγκόσμιο συνέδριο συνεταιριστικών οργανώσεων στο Μάντσεστερ της Αγγλίας το 1995.

Οι συνεταιρισμοί αποτελούν όργανο συσπείρωσης αδύνατων οικονομικά μονάδων για την εξασφάλιση μεγαλύτερης διαπραγματευτικής δύναμης. Για το λόγο αυτό ενισχύονται από τις νομοθεσίες πολλών χωρών.

Οι αγροτικοί συνεταιρισμοί (εθελοντικοί ή αναγκαστικοί) είναι η πλέον διαδεδομένη και γνωστή μορφή συνεργατισμού στην Ελλάδα. Εκτός όμως από τους αγροτικούς υπάρχουν και οι αστικοί συνεταιρισμοί (π.χ. καταναλωτικοί, παραγωγικοί, προμηθευτικοί, πιστωτικοί, μεταφορικοί κ.α.) που με την ποικιλία τους καλύπτουν πολλές ανάγκες της κοινωνίας.

Η έννοια του συνεταιρισμού και η διάδοσή της δεν ήταν πάντα αυτονόητες και ούτε δεδομένες. Χρειάστηκε να αναγνωριστεί επίσημα η «ελευθερία» του συνεταιρίζεσθε από διάφορα συντάγματα και τελικά από την Οικουμενική Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.

Ειδική περίπτωση είναι οι κοινωνικές συνεταιριστικές επιχειρήσεις (Κοιν.Σ.Επ.) που ακολουθούν τα πρότυπα των συνεταιρισμών.

Υδροπονία

Η Υδροπονική καλλιέργεια είναι μέθοδος καλλιέργειας  φυτών η οποία δεν πραγματοποιείται σε έδαφος.

Το ριζικό σύστημα των φυτών αναπτύσσεται εκτός του φυσικού εδάφους και η τροφοδότηση των φυτών με νερό και θρεπτικά στοιχεία βασίζεται στην χορήγηση ενός τεχνητά παρασκευασμένου διαλύματος. Οι ρίζες των φυτών αναπτύσσονται είτε μέσα σε άλλα υλικά (υπόστρωμα), είτε σε νερό όπου έχουν προηγουμένως διαλυθεί τα απαραίτητα θρεπτικά στοιχεία (θρεπτικό διάλυμα).

Ως θρεπτικό διάλυμα χρησιμοποιείται ένα υδατικό διάλυμα με όλα τα θρεπτικά στοιχεία που είναι απαραίτητα για την ανάπτυξη των φυτών. Ως υπόστρωμα υδροπονικών καλλιεργειών θεωρείται κάθε φυσικό υλικό ή πορώδες υλικό που προέρχεται από βιομηχανική επεξεργασία, το οποίο λόγω των πόρων που διαθέτει μπορεί να συγκρατεί νερό και αέρα σε κατάλληλες αναλογίες για τη σωστή ανάπτυξη των φυτών.

Με την τεχνική της υδροπονίας μπορούν να καλλιεργηθούν οποιαδήποτε φυτά, ωστόσο οι πλέον συνήθεις καλλιέργειες είναι τομάτα, πιπεριά, αγγούρι, φασόλι, μαρούλι  και σπανάκι.

Χωρική Πτηνοτροφία

Κλάδος της εγχώριας πτηνοτροφίας που διατηρεί ένα σταθερό μερίδιο της αγοράς πτηνοτροφικών προϊόντων. Διακρίνεται από τη συστηματική πτηνοτροφία που αναφέρεται στις οργανωμένες εκμεταλλεύσεις παραγωγής τυποποιημένων πτηνοτροφικών προϊόντων (αβγά και κρέας).

Εφαρμόζεται κυρίως από αγροτικές οικογένειες που εκτρέφουν με παραδοσιακό τρόπο μικρό αριθμό ορνίθων (συνήθως 10-30) στα αγροκτήματά τους (συνήθως κοντά στις οικίες τους) με σκοπό την κάλυψη των δικών τους αναγκών αλλά και τη συμπλήρωση του γεωργικού τους εισοδήματος μέσω της πώλησης του πλεονάσματος της παραγωγής στην τοπική αγορά.

Το καταναλωτικό κοινό διαχρονικά παρουσιάζει αμείωτο ενδιαφέρον για την αγορά προϊόντων χωρικής εκτροφής καθώς έχει την αίσθηση ότι αυτά είναι πιο φρέσκα, πιο νόστιμα και πιο υγιεινά λόγω του τρόπου εκτροφής τους.

Από τεχνικής άποψης υπάρχουν σημαντικά περιθώρια βελτίωσης της χωρικής πτηνοτροφίας που μπορούν να οδηγήσουν σε αυξημένες αποδόσεις και κατ’επέκταση αύξηση του γεωργικού εισοδήματος με παρεμβάσεις στις συνθήκες εκτροφής, στο μίγμα των ζωοτροφών και στην επιλογή των εκτρεφόμενων φυλών.